,,Nie mówimy Ci żegnaj, ale do zobaczenia w wieczności Krzysztofie”

Dla społeczności zgromadzonej wokół sądeckiej Wyższej Szkoły Biznesu-National Louis University był to ciężki tydzień naznaczony niewyobrażalną stratą – 3 maja w wieku 79 lat zmarł dr Krzysztof Pawłowski, założyciel oraz wytrwały budowniczy WSB-NLU. Dziś (9 maja) o godzinie 10:00 odbył się jego pogrzeb i zarazem ostatnia możliwość pożegnania się.

Na pogrzebie nie zabrakło studentów, pracowników oraz absolwentów WSB-NLU, którzy przyszli po raz ostatni spotkać ,,tatę”, cenionego rektora, senatora RP i autorytet. Podczas mszy pogrzebowej o. Andrzej Niczypor SJ przypomniał słowa zapisane na epitafium nagrobnym ojca Krzysztofa Pawłowskiego, które wpłynęły na jego wychowanie i przypieczętowały jego ziemską misję:

„ […] Nie będziem chcieli ni skarbów ni złota, by Twa szlachetna dusza była pełna dumy, żeś pozostawił na ziemi dzieci, które cnotę, dobro stawiają wyżej niż złudę fortuny”

W czasie uroczystości odczytano również list biskupa Andrzeja Jeża, w którym wyraził on swój smutek i przekazał słowa wsparcia dla całej rodziny oraz społeczności pogrążonej w żałobie. ,,Pozostaje w naszej pamięci jako człowiek, który w sposób twórczy wypełnił czas ziemskiego życia, który stały się udziałem tak wielu ludzi, a zwłaszcza studentów” – zaznaczył biskup.

O Krzysztofie opowiedzieli również najbliżsi, którzy podzielili się swoimi prywatnymi i pięknymi historiami związanymi ze zmarłym. Z każdej z nich przebijało się jego ciepło, pasja, charyzma, oddanie rodzinie, lokalnej społeczności i troska o pokolenia, które kształcił.

Spuścizna

Krzysztof Pawłowski chciał być zapamiętany jako człowiek prawy i do tego dążył pozostawiając po sobie bogate dziedzictwo…i pustkę, którą trudno będzie wypełnić.

,,Nowy Sącz zawdzięcza mu znacznie więcej niż tylko uczelnię. Obudził w mieście coś w rodzaju zbiorowej wyobraźni i dał dowód, że prowincja nie musi być prowincjonalna, że wielkie rzeczy mogą rodzić się wszędzie tam, gdzie ktoś ma dość odwagi, by połączyć marzenie z pracą, a ambicję z odpowiedzialnością za wspólnotę” – tak o jego dziedzictwie pisze nasza redakcyjna koleżanka Iwona Kamieńska.

To, co nam po Krzysztofie Pawłowskim pozostało, to pamięć i misja, którą przez lata niósł na swoich plecach. W tym kontekście szczególnie ważne staje się sześć przykazań jego autorstwa, które wytrwale przekazywał kolejnym pokoleniom dołączającym do społeczności WSB-NLU.

Sześć przykazań Krzysztofa Pawłowskiego:

Po pierwsze – kochajcie innych ludzi. Kochajcie w szerokim słowa znaczeniu, obdarzajcie ich zaufaniem i róbcie wszystko, aby Wam można było ufać.
Po drugie – bądźcie twardzi, uparci i konsekwentni.
Po trzecie – zawsze pamiętajcie, że rozum i wiara góry przenoszą.
Po czwarte – uwierzcie, że możecie zdobywać świat i bądźcie pewni, że sukces zależy od wiedzy, umiejętności i pracy. Najmniej od talentu.
Po piąte – zawsze pamiętajcie o swoich ojczyznach. O tej największej – Polsce, o najważniejszej – rodzinie, ale także o rodzinie WSB – NLU.
I po szóste: bądźcie lojalni wobec przyjaciół.

,,Nie mówimy Ci żegnaj, ale do zobaczenia w wieczności Krzysztofie” – zaznaczył z ambony o. Andrzej Niczypor SJ.