Pomysłodawcą i organizatorem premierowej spartakiady był nie kto inny, jak sam Roman Stramka, pochodzący właśnie z Ptaszkowej. Zapalony sportowiec, ale przede wszystkim bohater wojenny i wzór wartości patriotycznych, który bardzo chciał zadbać o lokalną młodzież. Zaangażował więc swoich przyjaciół do działania, chcąc krzewić w lokalnej społeczności ducha honorowej rywalizacji i postawy obywatelskiej. Pierwsze tego typu zawody odbyły się w 1954 roku. Więcej przeczytacie w artykule: Spartakiada w Ptaszkowej, czyli 70 lat pokoleniowej sztafety najwyższych wartości budowanych na sportowym wychowaniu
ROMAN STRAMKA – kurier ZWZ-AK, pseudonim „Romek”, narciarz biegowy, wicemistrz Polski z 1953 roku w biegu na 53 kilometrów, trener i instruktor narciarstwa.
Urodził się 13 lipca 1916 w Ptaszkowej jako najstarszy syn Ludwika i Marii z domu Wysowskiej. Miał dziewięcioro rodzeństwa. Uczył się w Szkole Powszechnej im. Władysława Jagiełły oraz w Gimnazjum Handlowym w Nowym Sączu. Studiował w Instytucie Gospodarczo – Handlowym w Wilnie. Od dziecka trenował pływanie, lekkoatletykę, kajakarstwo, piłkę nożną, kolarstwo i narciarstwo biegowe. W sekcji narciarskiej Klubu Sportowego Kolejowego Przysposobienia Wojskowego „Sandecja” jego trenerem był Leopold Kwiatkowski.
Podczas II wojny światowej jego rodzinny dom przy ul. Gorzkowskiej 28 w Nowym Sączu był jednym z ważniejszych w regionie punktem przerzutowym uciekinierów na Węgry. Jako kurier 69 razy przebył trasę Nowy-Sącz- Piwniczna – Stara Lubovnia – Budapeszt. Pięciokrotnie był aresztowany przez gestapo i za każdym razem uciekał. Między innymi z więzienia w Nowym Sączu oraz z transportów do obozów koncentracyjnych w Oświęcimiu i w Mauthausen-Gusen.Po wojnie wyjechał na Dolny Śląsk w okolice Kamiennej Góry, gdzie znajomi nowosądeccy działacze PPS organizowali osadnictwo na tzw. ziemiach odzyskanych.
Od 1949 r. był inwigilowany przez Urząd Bezpieczeństwa. Końcem lat czterdziestych wyjechał do Zakopanego. Pracował tam jako magazynier w Ośrodku Kultury Fizycznej oraz był trenerem i zawodnikiem sekcji kajakarskiej i lekkoatletycznej Zrzeszenia Sportowego „Start” Nowy Sącz, sekcji narciarskiej CWKS „Zakopane”, „Start” Zakopane, LKS w Piątkowej i LKS Poprad Rytro.
1 września 1965 r. wracając motocyklem z Rytra do Nowego Sącza, w okolicach Winnej Góry uległ wypadkowi (został potrącony przez wyprzedzającą go ciężarówkę). W wyniku doznanych obrażeń zmarł w nowosądeckim szpitalu. Pochowano go na cmentarzu komunalnym w Nowym Sączu. Pośmiertnie został odznaczony przez Rząd Polski na emigracji Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari oraz Krzyżem Walecznych.
ZBIGNIEW KMIEĆ – partyzant AK, nauczyciel wychowania fizycznego w I LO w Nowym Sączu, trener kajakarstwa i narciarstwa w klubach sportowych Sandecja, Dunajec, Start, Beskid oraz w LZS Ptaszkowa,
W 1942 r. Zbigniew Kmieć wpadł w ręce gestapo i na okres około trzech miesięcy osadzony został w więzieniu politycznym w Nowym Sączu za przynależność do oddziału partyzanckiego AK. Był związany z Polską Partią Socjalistyczną. Od 1943 r. należał do Oddziałów Bojowych PPS. W oddziale „Pumy” pod pseudonimem „Adam” pełnił funkcję zastępcy dowódcy. W 1944 r. awansował na adiutanta dowódcy Socjalistycznego Batalionu Śmierci, Stanisława Długosza (ps. „Zamek”).
Po zakończeniu wojny wyjechał na Ziemie Odzyskane. W latach 1945-1946 pełnił obowiązki komendanta posterunku MO w Chełmsku Śląskim. Po powrocie do Nowego Sącza pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w I Liceum Ogólnokształcącym im. Jana Długosza w Nowym Sączu. Był też szkoleniowcem biegów i skoków narciarskich oraz jednym z założycieli Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego w Nowym Sączu przy ówczesnym Powiatowym Komitecie Kultury Fizycznej i Turystyki.
Przyczynił się do powstania Ośrodka Szkoleniowego WOPR w Gródku nad Dunajcem. Założył Towarzystwo Przyjaciół Jeziora Rożnowskiego i pełnił funkcję jego prezesa. W ostatnich latach życia pracował w ośrodku krakowskiej AWF nad Jeziorem Rożnowskim. W nocy z 27 na 28 lipca 1991 roku, w wieku 68 lat wypadł z łódki i utonął.
Źródło: Sączopedia
