Kłapacze piwniczańscy wyszli ponownie na ulicę kultywować tradycję, która w tym miejscu sięga prawdopodobnie XV wieku. Charakterystyczny dźwięk ma przypominać mieszkańcom o Triduum Paschalnym i zbliżającym się zmartwychwstaniu.
Młodzi mężczyźni i chłopcy, z drewnianymi kołatkami, przemierzają ulice Piwnicznej-Zdroju, zastępując dźwięk dzwonów kościelnych ,,klekotaniem”. Dzieje się tak po liturgii Wielkiego Czwartku. Ten obrzęd symbolizuje pojmanie Chrystusa i podkreśla nastój okresu żałobnego. Kłapacze ubrani w stroje pokutne wychodzą ze świątyni Narodzenia Najświętszej Marii Panny rano, w południe i popołudniu – zazwyczaj o godz. 6, 12 i 15 lub 16, hałasując. Cały proces jest powtarzany przez kolejne dni Triduum Paschalnego.
Kołatka, o której mowa, to drewniany instrument muzyczny wydający przy potrząsaniu charakterystyczne dźwięki. Składa się z deseczki osadzonej na rączce oraz zamocowanego na zawiasie młotka, który uderzając w deskę, wydaje klekoczący dźwięk. Tradycja hałasowania po mieście w okresie Triduum jest w Polsce już niemal wymarłą. Piwniczna dba, by w tym miejscu była nadal kultywowana przez młode pokolenia.
– W Piwnicznej-Zdroju są rzeczy, które nie przemijają – i całe szczęście. Jedną z nich jest wyjątkowa tradycja kłapaczy. To charakterystyczny zwyczaj, głęboko zakorzeniony w naszej lokalnej kulturze. Dźwięk kłapania niesie się po okolicy i od pokoleń towarzyszy mieszkańcom, budując niepowtarzalny klimat naszego miasta. Kłapacze to coś więcej niż obrzęd – to żywa historia, przekazywana z pokolenia na pokolenie. To także dowód na to, że potrafimy dbać o swoje dziedzictwo i z dumą je kontynuować – wyznaje burmistrz Piwnicznej-Zdroju Tomasz Michałowski.
W ubiegłym roku włodarz wsparł zakup nowych kołatek, by przez kolejne lata tradycja nie została zagrożona przez brak odpowiedniego instrumentu.
Czytaj także: Każdy jest zaproszony, żeby ucieszyć się produktem, którego jeszcze nie nabył
