To kobieta, z której cały region gorlicki i sądecki może być dumny. W niedalekiej Bobowej mieszka najstarsza koronczarka w Polsce – Józefa Myśliwiec. To osoba z ogromnym bagażem życiowych doświadczeń, która z pasją i miłością oddaje się koronce klockowej oraz poezji. Swoją historią i twórczością podzieliła się również na antenie programu „Dzień Dobry TVN”.
Pani Józefa Myśliwiec to 100-letnia koronczarka – najstarsza w Polsce – która od lat z wielką pasją dzieli się swoją wiedzą z innymi. Oprócz wyjątkowych zdolności manualnych wyróżnia ją także imponująca pamięć – do dziś pamięta swoje wiersze i z radością je recytuje.
Pierwszy jej wiersz powstał zupełnie przypadkowo. Przyglądając się otaczającej ją przyrodzie i światu, zachwycała się każdym kwiatem, liściem i zwierzęciem. To właśnie z tych obserwacji rodziły się jej pierwsze poetyckie dzieła.
„Jej dłonie od niemal 90 lat splatają historię polskiej koronki klockowej”. Józefa Myśliwiec, urodzona 3 marca 1926 roku, jest najstarszą koronczarką w Polsce. Tworzy unikatowe dębowe listki i wzory inspirowane przedwojennymi serwetkami. Koronka zawsze była jej największą pasją – dawała spokój i nadzieję nawet w trudnych czasach wojny. W 2000 roku wygrała wycieczkę do Egiptu, na którą wyruszyła ze swoimi koronkami. – „Jestem światową babą, na pustyni jechałam na wielbłądzie, z koronkami przypiętymi do sukienki” – wspomina z uśmiechem.
Tak naprawdę wszystko zaczęło się w czwartej klasie szkoły podstawowej. Mama Pani Józefy, również koronczarka, nauczyła ją, jak tworzyć małe kółeczka w koronkach. Dziewczynka sprzedawała swoje pierwsze prace i w ten sposób zarabiała na drobne wydatki – ołówki, długopisy, gumy czy czekoladki.
– Co roku na Festiwalu Koronki Klockowej witałam koronczarki ze wszystkich krajów. One mnie znały i kiedy przyjeżdżały, tak mnie ściskały, że myślałam, że mnie uduszą – wspomina. – Były takie wdzięczne.
Recepta na długie życie według Pani Józefy?
– Przede wszystkim być prawdomównym, nie kłamać. Uczciwie żyć z najbliższymi w domu, w rodzinie, w sąsiedztwie. Kochać małe dzieci, większe. Starsze osoby szanować i czcić za to, co zrobiły dla tych młodszych pokoleń.
