Gołkowice: Szafirki są potrzebne

Z Grażyną Warzechą – opiekunem klubu seniora „Szafirki” w Gołkowicach rozmawia Joanna Myjak

– Skąd wzięła się idea powstania klubu ?

– W bibliotece organizowaliśmy projekt pod nazwą „Chłopska szkoła biznesu”. Była to gra planszowa przeznaczona dla uczniów. Kiedy projekt się kończył, organizatorzy postanowili zaangażować w niego nie tylko dzieci, ale także osoby starsze. Wtedy też powstał pomysł, aby seniorzy spotykający się tutaj w ramach projektu organizowanego przez Starosądecki Urząd Gminy również zagrali w „Chłopską szkołę biznesu”.  A  Panie zostały zaproszone do biblioteki, jako czytelniczki. Gdy przyszły, pomyślałam, że coś im muszę zaproponować prócz książek… Miałam kilka prac wykonanych z bibuły i na szydełku. Zaprezentowałam je Paniom przy kawie. Wspomniałam, że chętnie się z Nimi podzielę wiedzą, jeżeli tylko zechciałyby coś takiego robić. Zaprosiłam na warsztaty. I Panie przyszły.

– Kiedy odbyło się pierwsze spotkanie?

– 15 stycznia 2013 r.

– Ile osób uczęszcza na zajęcia?

– Na początku przyszło prawie 20 osób. Obecnie przychodzi regularnie 16-18.

– Skąd wzięła się nazwa?

– Od szafirków, które panie robiły z krepiny. Szafirki, to kwiaty.

– Kiedy odbywają się spotkania?

– Seniorki spotykają się regularnie w każdy wtorek w godzinach od 15 do 18 w bibliotece w Gołkowicach.

– Jakie zajęcia oferowane są uczestniczkom?

– Panie malują, robią stroiki. Wyjeżdżają również na wycieczki. Dotychczas same finansowały swoje wyjazdy. Natomiast w 2016 r. ich projekt został wybrany do realizacji  w ramach Budżetu Obywatelskiego i wyjazdy będą finansowane z funduszy gminnych. Do tej pory mieliśmy wycieczki do Muszyny, Wysowej, Kamiannej. Poza tym były integracyjne spotkania, jak chociażby wyjazd do Kamionki Wielkiej. Tamtejsi seniorzy zaproponowali wspólne biesiadowanie.

– Jak wygląda współpraca z seniorami z innych miejscowości?

– Przyjeżdża do nas grupa seniorek ze Starego Sącza na spotkania integracyjne, albo jeśli chcą się czegoś nauczyć. Współpracujemy z seniorkami z Kamionki Wielkiej, ostatnio również z grupą kabaretową „Penelopy” z Piwnicznej- Zdroju i seniorami z Krynicy.

– Jak Pani myśli… czy życie na emeryturze jest dziś inne niż kiedyś? Czy seniorzy chcą być bardziej aktywni, czy raczej zamykają się w domach?

– Nasze Panie próbują namawiać innych do wyjścia z domu. Chodzi o tych, którzy skupiają się na swoich chorobach i upływającym czasie. Wiele takich osób już udało się przyprowadzić na zajęcia. Niemniej jednak wciąż są tacy, którym czas upływa głównie w czterech ścianach. Szkoda. Bo tutaj jest bardzo miła atmosfera. Emeryci czują się potrzebni. Owszem, rozmawiają o swoich dolegliwościach, ale radzą sobie nawzajem, a przede wszystkim wzajemnie się doceniają. Ogromnie mi się podoba to, jak się doceniają. Podczas robienia kwiatów, często można usłyszeć: „zobacz jak Ci to pięknie wychodzi”, a w odpowiedzi : „nie wiedziałam, że w ogóle tak potrafię”. To wzajemne docenianie jest naprawdę piękne. Przed Wielkanocą Panie zostały poproszone o zrobienie kwiatów do palmy na starosądecki rynek. Są szczęśliwe, że są przydatne, że mogą komuś pomóc. Zmieniło się także myślenie seniorów o Internecie. Wchodzą na stronę biblioteki, gdzie są ich fotografie, przesyłają informacje dalej do swoich znajomych. Cieszą się z tego co robią, mają satysfakcję, że widać efekty ich pracy. Nie zamykają się, chcą dzielić się z innymi tym co tutaj robią.

– Jakie jest nastawienie ludzi do takiego klubu?

– Wśród młodych ludzi panuje bardzo pozytywne nastawienie. Na wystawy przychodzą dzieci i młodzież, cieszą się jeśli zobaczą prace swoich babć. Paradoksalnie najwięcej krytyki pod adresem seniorów, możemy spotkać ze strony innych seniorów, którzy nie biorą w niczym udziału.

Share on twitter
Share on facebook
INNE POSTY

Zapisz się na Newsletter

i otrzymuj na bieżąco informacje o najnowszych wydarzeniach

Zapisując się na newsletter oświadczam, że zapoznałem się z informacją nt. przetwarzania danych znajdującą się w oraz , dostępnymi na stronie internetowej.