Grupa Krynicka GOPR. Chętni do ratowania życia poszukiwani

To nie jest zajęcie dla każdego – trzeba lubić góry, być empatycznym i gotowym do poświęceń. Ważna jest też sprawność fizyczna i znajomość topografii naszego regionu. Kiedy jednak uratuje się czyjeś zdrowie lub życie – satysfakcja jest ogromna. Zbliża się termin tegorocznego egzaminu wstępnego do Grupy Krynickiej Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego.

W 2024 roku ratownicy Grupy Krynickiej GOPR podjęli 251 działań ratowniczych w górach. Wyjazdy dotyczyły między innymi 134 wypadków turystycznych, 40 wypadków rowerowych, 6 wypadków narciarskich poza wyznaczonymi trasami i 2 wypadków paralotniarzy. Na zorganizowanych terenach narciarskich działali 399 razy. Udzielili pomocy w sumie 259 osobom. Co więcej, w 15 akcjach brały udział zespoły z psami ratowniczymi.

Choć stacja centralna grupy znajduje się w Krynicy-Zdroju, ratownicy działają w wielu miejscach regionu. W 2024 roku pełnili dyżury także w Piwnicznej-Zdroju, na Przehybie, na Jaworzynie Krynickiej, w Foluszu, a w okresie letnim w Krempnej.

Dokładnie za miesiąc – 2 marca, będzie można dołączyć do krynickich goprowców. Egzamin będzie składał się z trzech części: testu kondycyjnego, egzaminu z jazdy na nartach, a także z egzaminu teoretycznego ze szczegółowej topografii działalności Grupy Krynickiej GOPR oraz ogólnej znajomości gór Polski.

Każdy kandydat musi przed przystąpieniem do egzaminu wypełnić ankietę dostępną na stronie internetowej, bądź też stacjonarnie w stacji centralnej w Krynicy. Jednak to nie wszystko, bo pod formularzem musi się podpisać dwoje ratowników krynickiej grupy. Można powiedzieć, że wezmą oni później odpowiedzialność za danego kandydata i będą go prowadzić. Komplet dokumentów należy dostarczyć do stacji centralnej (ul. Halna 18 w Krynicy-Zdroju) do 25 lutego. Jest też rozmowa z naczelnikiem lub jego zastępcą.

Dla kogo jest to zajęcie?

Jak mówi Adam Lelito, Szef Szkolenia Grupy Krynickiej GOPR, aby zostać goprowcem przede wszystkim trzeba mieć w sobie chęć do niesienia pomocy w górach oraz empatię. Do egzaminu mogą podejść osoby pełnoletnie. Należy też mieszkać na terenie działania grupy i dobrze go znać.

– Bardzo ogólnie mówiąc to obszar od Szczawnicy, od Pienin, po Duklę. Czyli zachodnia część Beskidu Niskiego, cały Beskid Sądecki musi być, że tak powiem, „w nogach”. Trzeba przejść te główne szlaki, wiedzieć, gdzie są jakieś zworniki szlaków, jak dojechać do miejscowości turystycznych. Wykazać się też odpowiednią kondycją, czyli być po prostu sprawnym fizycznie i jeździć na nartach bardzo dobrze – wymienia ratownik.

Kursy pierwszej pomocy są mile widziane, ale nie są wymagane. Na tych, którzy zdadzą egzamin, czekać będą później odpowiednie szkolenia. Nie ma limitu osób, które mogą zostać przyjęte, każdy, kto spełni kryteria i zda egzamin, dołączy do grupy. Egzamin odbywa się co roku, a liczba zgłaszających się jest różna. Przeważają mężczyźni, choć zdarzają się też kobiety.

– Nasze statuty mówią o tym, że kandydat, czyli osoba w tym pierwszym okresie, minimum dwuletnim, wypracować dla organizacji 240 godzin społecznie. Odbywa się to w różnej formie, zarówno w ramach szkoleń, jak i dyżurów, czy po prostu pracy społecznej, bo mamy swoje obiekty, sprzęt i ktoś musi się tym zajmować, żeby to funkcjonowało – wyjaśnia Adam Lelito.

Kiedy ktoś zostanie już ratownikiem, musi wypracować dla grupy 120 godzin rocznie. Wszystko odbywa się w ramach wolontariatu, choć w GOPR są też pracownicy zawodowi. Na siedem działających w Polsce grup GOPR jest około 100 zawodowych pracowników. Są to ludzie, którzy zajmują się głównie szkoleniem, dbaniem o wyposażenie oraz pełną gotowością. Adam Lelito sam działa tak już od 25 lat, a wcześniej przez jakieś trzy lata był ochotnikiem.

Szczegóły dotyczące wymagań stawianych kandydatom oraz listę niezbędnych dokumentów znaleźć można TUTAJ.