Sylwia Rams: Pracowitość i talent muszą być ze sobą nierozłączne

Sylwia Rams, urodzona w Nowym Sączu malarka, absolwentka krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Wszystkie cytaty pochodzą z podcastu MolTok nagranego z Sylwią Rams, który można odsłuchać na portalu dts24 lub skanując załączony poniżej QR kod. Na sąsiedniej stronie – którą w całości oddaliśmy zwyciężczyni ranking GLG – “Autoportret z Kodrou” z 2024 r., (olej na płótnie, 125x90cm).

(…) Czy byłam zaskoczona wygraną w rankingu, w którym zwyciężały przede mną wielkie postaci polskiej kultury? Myślę, że wszystko zależy od tego, z jakiego punktu na to popatrzę. Bo kiedy patrzę na rówieśników, którzy są ileś szczebli wyżej, to czuję niedosyt. Ale gdybym patrzyła na to z punktu widzenia młodej Sylwii, 10-15 lat temu i z tamtego miejsca patrzyła na siebie teraz, to czuję ogromną satysfakcję, że doszłam aż tak daleko. I to w sumie cały czas idzie do przodu. Mam przecież dopiero trzydzieści jeden lat (…)

(…) I to jest też takie samonapędzanie się, jest dobre, ponieważ powoduje, że jestem, wytrwała w swoim zawodzie, który nie jest łatwy. Napędzam się, żeby po prostu działać i być malarką tak na sto procent (…)

(…) Jeszcze na krakowskiej ASP po prostu gdzieś tam podskórnie czułam i czuję nadal, że to jest moja droga życia. Malarstwo jest tym, w czym się spełniam, co daje mi satysfakcję, co daje mi pieniądze na życie. Więc traktuję malarstwo bardzo poważnie, a nie po macoszemu. Tak, to jest mój zawód (…)

(…) W gimnazjum, pamiętam, z moją koleżanką zaczęłyśmy chodzić do domu twórczego w Starym Sączu i tam po prostu zaczęłam rysować i malować po godzinach, po obowiązkowych szkolnych lekcjach. Potem inna moja koleżanka powiedziała mi, że w Nowym Sączu jest liceum plastyczne, bo ja nie wiedziałam, co ja chcę robić w życiu, choć za bardzo mnie nic nie interesowało… Oprócz tego malowania i rysowania oczywiście (…)

(…) Koleżanka z klasy Justyna Biel zwróciła uwagę, że naprawdę dużo umiemy. I to się zrodziło samo, a ja po prostu za tym poszłam. A życie ułatwiało mi pójście za moimi marzeniami i ułatwia mi do dzisiaj pójście tą drogą, bo daje mi świetnych ludzi dookoła mnie i możliwości, których się łapię, których słucham i za tym podążam (…)

(…) Z czego się bierze twórcza łatwość? Z treningu czyli wyrobienia ręki wyrobienia i pracowitości czy z talentu. Jedno bez drugiego nie funkcjonuje. Pracowitość i talent muszą być ze sobą nierozłączne. Bo można mieć talent, ale nie pracować i nic z tego nie wyjdzie. Znam bardzo wiele takich przypadków, zwłaszcza po Akademii Sztuk Pięknych. Osoby, które były bardzo utalentowane, nie pracowały za bardzo i to wszystko zbyt łatwo odeszło. Ale znam też osoby, które po prostu były średnie w tym, co robiły, ale bardzo dużo pracowały. I ta wytrwałość, praca, te godziny spędzone przy sztalugach spowodowały, że zaszły dalej, że są dzisiaj twórcze (…)

(…) Czy były głosy: „Sylwia, zwariowałaś? Przecież z czegoś musisz żyć, musisz pójść do jakiejś pracy, Z malarstwa się nie da żyć”. Oczywiście, że były, ale nie mówił tak nikt z rodziny. Byłam wspierana, więc robiłam swoje. Nie interesowało mnie, co mówią inni, ponieważ czułam i czuję ogromne spełnienie w tym, co robię. Moje życie nie jest męką zawodową, gdzie idę na etat, wracam zmęczona i czekam na weekend. Moje życie po prostu jest spełnione. Tworzę czyli pracuję, bo stawiam znak równości między tymi słowami. Po prostu jestem na swojej drodze życia. Udało mi się to! (…)

(…) Grecja otworzyła przede mną nowy cykl malarski. To piękne miejsce i piękne doświadczenia. Bo tak naprawdę każde miejsce, w którym się znajduję przynosi coś nowego i każdy cykl, który dotychczas namalowałam, wynikał z jakichś doświadczeń czy okresu, który był warty do przepracowania. I po takim okresie nie mam wyrzutów, że przez pewien czas nie maluję. Bo maluję to, co jest dla mnie ważne. Jakby to jest kwintesencją mojego twórczego życia (…)

Cały podcast MolTok z Sylwią Rams wysłuchasz tutaj: