Ludzie rezygnują z siebie zdecydowanie za szybko. Jedni przestają dbać o wygląd, inni o drobne rzeczy, które kiedyś miały znaczenie. Jeszcze inni porzucają pasje, uznając je za pomyłkę. Znikają bez słowa – przestają pojawiać się w miejscach, w których kiedyś było ich pełno, przestają walczyć. Hołubią porażkę w swojej głowie, nucąc pod nosem ten sam przykry song, pozwalając, by cudze słowa potwierdziły to, czego oni już nie potrafią.
A jednak – co, jeśli powiedziałbym ci, że każda porażka w twoim życiu wcale nią nie była? Że to, co bierzesz za porażkę, jest w istocie próbą naprowadzenia cię na pierwotny cel lub coś znacznie doskonalszego. Początkiem ferii zawitałem do Warszawy. Zaraz po wjeździe skręciłem nie tam, gdzie trzeba. Technicznie rzecz biorąc, popełniłem błąd. Straciłem okazję, która została rozrysowana tak precyzyjnie na ekranie satelitarnej nawigacji. Nie udało mi się coś, co wydawało się tak pewne. Tak proste. I z miejsca w mojej głowie pojawił się krzyk. Napięcie. Jęk zawodu.
Jednak dla map Google’a źle wykonany manewr nie jest powodem, by cię zbesztać, zatrzymać, zawrócić do garażu, lecz by spokojnie przeliczyć trasę i poszukać nowej. Tak właśnie działa życie. Każdy błąd, każde potknięcie to tylko detour. Czasem chroni cię przed czymś gorszym. Czasem uczy rzeczy, których prosta droga nigdy by nie potwierdziła. Innym razem otwiera drzwi, o których istnieniu nie miałeś dotąd pojęcia.
Przestań więc katować się za to, że coś nie poszło zgodnie z planem. Przestań myśleć, że dałeś ciała. Że jesteś przegrywem. Że znowu źle. Że odpadasz ze stawki – nie, po prostu przeliczasz trasę. A z każdym objazdem jesteś bliżej celu, który był ci pisany. Droga nie zawsze będzie prosta ani z górki, a finisz niekoniecznie w czas, ale dopóki korygujesz kurs, dopóty jesteś w procesie. Nadal jedziesz, wozisz i dowieziesz.
Czytaj specjalne wydanie dts24 „ZDROWIE”
