„Kto jajczaną wodę pił/ nie chorował długo żył”. To fragment wiersza Bogusława Kozuba, mieszkańca Nowego Sącza pt. „Zamach na źródło historii miasta” napisany kilka tygodni temu na okoliczność zniszczenia pomnika przyrody nieożywionej – źródła „Wspomnienie” w Nowym Sączu. Dokonali tego pracownicy przebudowywanej linii kolejowej Nowy Sącz – Chabówka w ramach wielkiego projektu magistrali kolejowej Nowy Sącz – Piekiełko – Podłęże.
Poeta-amator pan Kozub w swoim wierszu ostrzega: „Jak wodę zniszczycie panowie z kolei/ przepowiadam srogo – pociąg się wykolei/ cesarz Józef Franciszek I/ kolej nam zostawił/ a źródła nie ruszał/ bo się wodą bawił”. To smutny liryczny wiersz poświęcony jedynemu w tym mieście źródle wody leczniczej znanej mieszkańcom miasta pod popularną nazwą „jajczanka” o smaku zgniłych jaj. Zaś fachowa nazwa brzmi (brzmiała?) źródło wód siarczkowych typu wodorowęglanowo – wapniowo – magnezowa ze składnikiem swoistym dwutlenkiem węgla i siarkowodoru. Niejeden Czytelnik DTS się zdziwi, o co tyle hałasu? Było źródło, nie ma. Nic wielkiego się nie stało. A stało się jednak!
– Odkąd pamiętam, źródło wody siarkowej biło od zawsze – mówi 80-letni Witold Konieczny. – Mieszkam niedaleko przy ul. Jagiellońskiej i rodzice mi opowiadali, że do źródła nieopodal torów kolejowych, poniżej byłego Urzędu Wojewódzkiego (1975-1989) chodziły rzesze ludzi, by nalewać wodę leczniczą do butelek, kubków i pić. Dziadek Julian opowiadał mi, że źródło tryskało od zawsze ze zbocza stoku i kiedy budowano linię kolejową w 1883 r., budowniczowie trasy ujęli je w rury ceramiczne i poprowadzili pod torami w pobliże potoku Żeglarka. Źródło biło jeszcze dwa lata temu. Tam była wcześniej pompa i studnia ocembrowana, a także tablica z opisem wartości chemicznych wody leczniczej. Wszystko zdewastowano. Ostał się jedynie płotek wokół nieczynnego źródła (…)
Cały tekst przeczytasz w specjalnym wydaniu DTS ZDROWIE – bezpłatnie pod linkiem (kliknij i czytaj za darmo online):
