Pochodzący z Laskowej duchowny, podejrzany o udział w zorganizowanej grupie przestępczej, pozostanie w celi

Pochodzący z Laskowej ksiądz Michał O. pozostanie w areszcie przez kolejne trzy miesiące – tak zdecydował wczoraj Sąd Okręgowy w Warszawie, przychylając się do wniosku prokuratury. Duchowny, który prowadził Fundację Profeto, trafił do aresztu pod koniec marca tego roku w związku z głośną sprawą nadużyć w udzielaniu dotacji z Funduszu Sprawiedliwości. Prowadzona przez niego Fundacja Profeto otrzymała z tego źródła ponad 66 milionów złotych.

Śledczy oceniają, że Profeto nie spełniało warunków otrzymania pieniędzy – ani merytorycznych ani formalnych. Wcześniej podobne zastrzeżenia zgłaszali kontrolerzy NIK, zwracając uwagę, że Fundacja Profeto otrzymała w latach 2020-2024 pieniądze z Funduszu Sprawiedliwości, chociaż „nie miała doświadczenia w realizacji zadań z zakresu pomocy pokrzywdzonym przestępstwem”, a jej cele statutowe „nie obejmowały takiej działalności”.

13 sierpnia troje podejrzanych w toczącym się śledztwie w sprawie nadużyć związanych z Funduszem Sprawiedliwości usłyszało nowe, rozszerzone zarzuty.

„Prokurator przedstawił podejrzanym ( beneficjentowi Michałowi O., byłej dyrektor departamentu Funduszu Sprawiedliwości w Ministerstwie Sprawiedliwości Urszuli D. i zastępczyni dyrektor tego departamentu Karolinie K. – przyp. red.) nowy zarzut kwalifikowany z art. 258 par. 1 kk, tj. zarzut brania udziału w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu – informował rzecznik Prokuratury Krajowej prokurator Przemysław Nowak, informując o prokuratorskim wniosku o przedłużenie tymczasowego aresztowania.

Wczoraj, gdy sąd podejmował decyzję o przedłużeniu aresztu, przed siedzibą instytucji zgromadzili się zwolennicy duchownego, domagający się zwolnienia go z aresztu. W ich opinii aresztowanie było przejawem politycznej zemsty.

Głównym celem Funduszu Sprawiedliwości jest pomoc ofiarom przestępstw. Już w 2021 r. Najwyższa Izba Kontroli alarmowała, że w praktyce zatracił on charakter funduszu celowego, dublował wydatki wielu organów państwowych, a ponad 60 proc. środków trafiało na zadania inne niż bezpośrednia pomoc pokrzywdzonym przestępstwami.